Tamara Łempicka (1898-1980) to polska malarka, najwybitniejsza przedstawicielka stylu art déco w malarstwie XX wieku. Urodziła się w Warszawie, jednak swoją karierę artystyczną rozwinęła przede wszystkim w Paryżu, dokąd wyemigrowała po rewolucji październikowej. Studiowała malarstwo pod kierunkiem Maurice'a Denisa oraz André Lhote'a, którego kubistyczne inspiracje wywarły duży wpływ na jej charakterystyczny, geometryczny styl. Tamara Łempicka tworzyła przede wszystkim portrety, w których łączyła zdyscyplinowaną, ostrą formę z sensualnością i przepychem epoki dwudziestolecia międzywojennego. Jej najsłynniejsze obrazy przedstawiają arystokrację, europejską elitę intelektualną oraz towarzyską śmietankę Paryża lat 20. i 30. XX wieku, uwiecznioną w dynamicznych pozach i metalicznej kolorystyce. Wśród jej najbardziej rozpoznawalnych dzieł znajdują się portrety takie jak "La Belle Rafaela" oraz liczne wizerunki paryskiej socjety. W czasie II wojny światowej Tamara Łempicka wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuowała działalność artystyczną, portretując amerykańską elitę i gwiazdy Hollywood. Ostatnie lata życia spędziła w Meksyku. Twórczość Tamary Łempickiej do dziś pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli stylu art déco na świecie, a jej obrazy osiągają rekordowe ceny na międzynarodowych aukcjach sztuki.