Julian Stańczak (1928-2017) to polsko-amerykański malarz, uznawany za jednego z twórców i głównych prekursorów op-artu, czyli sztuki optycznej. Urodził się w Borownicy na Podkarpaciu. Podczas II wojny światowej trafił do sowieckiego łagru, gdzie na skutek odniesionych obrażeń stracił sprawność prawej ręki i nauczył się malować lewą. Po wojnie studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Londynie, a następnie wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie ukończył Cleveland Institute of Art. Julian Stańczak przez wiele lat wykładał malarstwo w tej samej uczelni, kształcąc kolejne pokolenia amerykańskich artystów. W swojej twórczości koncentrował się na iluzjach optycznych, geometrycznych kompozycjach oraz precyzyjnym operowaniu kolorem i kontrastem, tworząc obrazy, które wprawiają oko widza w ruch i wywołują wrażenie wibracji oraz głębi. To właśnie dzięki wystawie Juliana Stańczaka "Optical Paintings" zorganizowanej w 1964 roku w Martha Jackson Gallery w Nowym Jorku ukuty został termin "op-art", który na stałe wszedł do historii sztuki. Prace Juliana Stańczaka znajdują się w kolekcjach najważniejszych muzeów na świecie, w tym w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku oraz Albright-Knox Art Gallery w Buffalo. Jego geometryczne, pełne energii kompozycje, takie jak "Compounded Red", "Sequential Chroma", "Trespass" czy "Continual", pozostają jednymi z najbardziej rozpoznawalnych realizacji sztuki optycznej XX wieku.