Widok zachodzącego słońca, błyszczący w jego świetle piasek, rozedrgana tafla wody. To tylko niektóre z ilustrujących haseł nowości w DESA Modern. Można śmiało powiedzieć, że będzie to niezwykły zapis ulotnej codzienności w wydaniu na wpół abstrakcyjnym. Brzmi interesująco?
Mamy zaszczyt podzielić się z Państwem wiadomością o premierze grafik Magdaleny Jędrzejczyk – polskiej malarki młodego pokolenia, poruszającej temat sielskości wsi i życia nad Wisłą.
Niejednoznaczna klasyfikacja
Prace Jędrzejczyk znajdują miejsce na styku realizmu i abstrakcji. Trudno je trafnie skategoryzować, na co wskazuje sama artystka „(…) nie da się jednoznacznie stwierdzić, gdzie kończy się realizm a zaczyna abstrakcja. Tej granicy chyba po prostu nie ma. Wszystko zależy od wrażliwości i nastawienia odbiorcy”. Wydawałoby się, że mamy tu do czynienia z cyklem pejzaży, rejestrem codzienności. Nic bardziej mylnego. Inkografie Magdaleny Jędrzejczyk noszą w sobie pierwiastek magii, ukryty za licznymi postaciami i zabiegami formalnymi.
Na czynniki pierwsze
Znakiem rozpoznawczym stylu Jędrzejczyk jest konsekwentna redukcja treści w obrębie kadru. Pomimo że poszczególne plany zwykle wydają się kompletne i brak tam potencjalnie niezagospodarowanych przestrzeni, z reguły nasza uwaga skupia się na jednej konkretnej sytuacji. Ponadto zawężona gama kolorów lub symetrycznie prowadzone powtórzenia linii jedynie uwypuklają całość, nie obciążając jej dodatkowymi kontekstami. Wszystkie te decyzje, podjęte przez artystkę świadomie, sprawiają, że obcowanie z jej sztuką wprawia widza w nostalgię. Każdy jest gotów utożsamić się z tą wizją, gdy tylko sięgnie do zbiorów własnych wspomnień. Ten pewnego rodzaju uniwersalizm sprawia, że jej sztuka nie wzbudza obaw, lecz zaprasza do poznania, stając się inkluzywna.
Za daleką wodą
Prócz nadwiślańskich pejzaży, Jędrzejczyk chętnie przedstawia wiejskie podwórka. Szuka wyjątkowości w tym, co zwyczajne i pospolite. To również pogodne, kojące i często skąpane w zieleniach, poetyckie realizacje, w których kolory mają kluczowe znaczenie. Chociaż ich zadaniem jest kształtowanie i wydobywanie głębi przestrzeni, nie narzucają się zanadto. Zachwycają za to swoją melodyjnością i niezależnie od poziomu intensywności, czynią obraz ekspresyjnym.
