Michał Zaborowski - Stryjeńska

Chusta w fioletach i granatach otula twarz jak rama. Michał Zaborowski maluje kobietę w białym kożuszku z czarnym futrem, która trzyma przy piersi złoty, rzeźbiony kształt przypominający oscypek. Tytuł przywołuje Zofię Stryjeńską, która przyjechała na Podhale z miłości do męża. Karol Stryjeński mówił wtedy, że ma dwie miłości: Tatry i Zochę. W Zakopanem malowała, bawiła się z bohemą i była z Witkacym za pan brat. W 1925 roku zdobyła Grand Prix w Paryżu. Tu patrzy prosto na widza, trochę podejrzliwie. Szmaragdowy pierścień na palcu mówi resztę. W jej spojrzeniu kryje się siła kobiety, która własną determinacją przełamywała ograniczenia swojej epoki - a w ujęciu Zaborowskiego, Stryjeńska pozostaje postacią ponadczasową: wyrazistą, niezależną i wciąż przyciągającą uwagę.

„Pociąg do Zakopanego” to cykl obrazów Michała Zaborowskiego o Zakopanem widzianym przez pryzmat czterdziestu lat osobistej relacji z miastem i jego bohemą. Inkografia z tej serii powstała w limitowanej edycji 20 egzemplarzy, każdy z podpisem artysty.

Michał Zaborowski - polski artysta malarz. W 1985 roku obronił dyplom na Wydziale Malarstwa warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni prof. Ludwika Maciąga. Swoją przygodę ze sztuką rozpoczął od ozdabiania witrażami wnętrz kościołów. W 1986 roku otrzymał stypendium Generała Ojców Pallotynów w Rzymie. Jest autorem monumentalnej polichromii „Niebiańska Jerozolima” w kościele o.o. Pallotynów w Warszawie oraz gigantycznego witrażu w kościele Księży Pallotynów w Ożarowie. Jego malarstwo łączy się z estetyką prac Edwarda Hoppera i Balthusa. Zaborowski miał kilkadziesiąt wystaw indywidualnych w kraju i za granicą, a jego prace znajdują się w kolekcjach instytucjonalnych i prywatnych.