W wielu pracach Jana Dobkowskiego zabawa linią to prawdziwa magia. Figury zbliżają się do siebie, tworząc niekiedy rodzaj zbioru zamkniętego w kadrze. Plamy barwne czy wytyczone im krawędzie są genialnym popisem śmiałości i wirtuozerii artysty. Zatem z uwagi na swój abstrakcyjny wymiar, interpretacja tych sensualnych dzieł zależy wyłącznie od granic percepcji odbiorcy.

Jan Dobkowski to jedna z najbardziej oryginalnych osobowości w polskiej sztuce współczesnej. Malarz, grafik, współzałożyciel słynnej grupy artystycznej "Neo-Neo". Jego odważne zestawienia barwne, liczne powtórzenia formalne i erotyczne wątki stworzyły podwaliny polskiej odmiany pop-artu. Największą sławę przyniosła artyście seria czerwono-zielonych obrazów, prezentujących splecione sylwetki kobiecych i męskich ciał. Powstawały one w późnych latach 60. XX wieku, czyli tuż po ukończeniu przez niego studiów na warszawskiej ASP. Pierwszą pracę z tej serii kupiło Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku do jednej z najbardziej prestiżowych kolekcji sztuki na świecie.

„Czerwono-zielony okres wywodził się z natury, z poszukiwania linearnego, z tropienia płaszczyzny konturu. Chciałem coś wydrzeć naturze, choćby na zasadzie obrysu. […] To był początek mojego ja, mojego samookreślenia.”
– Jan Dobkowski

Dobkowski, operując dwoma czystymi kolorami i skupiając się na linii, stworzył surrealistyczne obrazy o zmysłowych i organicznych odniesieniach. W związku z tym intensywna zieleń symbolizuje bujną naturę i obfitość życia, czerwień natomiast wyzwala emocje i doskonale traktuje o namiętności. W swojej ofercie posiadamy aż osiem tytułów z tego cyklu, co pozwoli Państwu na konsekwentne komponowanie prac w dyptyki czy tryptyki, tworząc tym samym spójną kolekcję. Na naszej stronie, jak i w galeriach stacjonarnych znajdą Państwo „Energię”, „Wiosenne radości”, „Ciepłe miejsce”, „Niepotrzebny ukłon”, „Wzlatującą”, „Pączkującą”, „Kontestację” i „Figlarza” w formie inkografii. Warto dodać, że w ostatnich latach płótna dzieł z tej serii osiągały na aukcjach zawrotne sumy nawet do 380 tysięcy złotych.

Neoawangardzista umiejscawia swoje dzieła również w kontekście kontrkultury hipisowskiej. Trzeba zaznaczyć, że liczne poruszenia, iluzje rozedrganych linii, a także graficzność to zapożyczenie z estetyki hipisowskiej, która przenikała do nas w latach 60. z Zachodu. Godną reprezentację dla tego okresu stanowi „Karnawał w Rio”, „Mocario II” czy „Dyby”.

„W linearyzmie żyję. Wokół siebie widzę wielką sieć, w niej tkwię. To, co rzeczywiste – poprzez fakt, że złożone jest z linii – staje się abstrakcyjne. Linia jest najważniejsza. Linia to myśl.“ J. Dobkowski

Dzięki ponadczasowej tematyce, ale również nieoczywistym zabiegom formalnym twórczość Dobkowskiego zajmuje ikoniczne miejsce w polskiej sztuce współczesnej. Nowatorskie podejście do malowania objawiające się niemieszaniem farb na palecie czy nierozmywanie konturu, a także niemożność zdefiniowania co jest tłem, a co elementem kompozycji, uczyniło Dobsona mistrzem polskiej neoawangardy. Jego sztuka to czysta afirmacja życia.